مسعود فاتح در وبلاگ تجديد نظر نوشته است: همه نهادها و سازمانهاي مرتبط، از جمله مخابرات، شهرداري، بهداشت و درمان، محيط زيست، سازمانهاي نظامي و انتظامي براي پاکسازي شهر تهران از آنتنهاي مايکرويو، صاحب حقند، اما شهرداري نقش اول را دارد.
مختار آقاملايي، كارشناس ارشد تكنولوژيهاي جديد شركت ارتباطات زيرساخت دستنوشتهاي ارسال كردهاست كه متن آن در ذيل ميآيد: هماكنون موضوع توسعه شبکه تلفن همراه در کشور، به گونهاي پيش ميرود که علاوه بر اينکه به اصل مالکيت زيرساختهاي مخابرات ملي به دليل استفاده نكردن كامل از آنها و تمايل به ايجاد زيرساخت موازي روي زمين ضربه ميزند، مشکلات جانبي ديگري هم به دنبال دارد.
اکنون دو اپراتور و يك پيمانكار در توسعه تلفن همراه هستند که عبارتند از شرکت ارتباطات سيار، اپراتور ايرانسل و پيمانكار تاليا، که هر سه آنها بايد مقيد به اصول و قاعده حداقلي زير باشند:
1ـ از بکبن (backbone) مخابرات ملي استفاده کنند؛ بکبن عبارت است از شبکه خطوط انتقال پر ظرفيت مخابراتي که فقط ترافيک اطلاعات را بين ايستگاهها و شبکههاي فرعي يا دسترسي جابهجا ميکند و به دو صورت بکبن راه دور (long haul backbone) و بکبن شهري (metro backbone) تعريف ميشود.
2ـ خودشان بکبن نسازند و از بکبن ملي به طور مؤثر استفاده کنند.
در مقياس جهاني که توسعه ارتباطات و مخابرات منطبق بر روند فناوري (trend of technology) است، بکبنها، روي محيطهاي عايق شيشهاي يا فيبر نوري ايجاد ميشوند که ظرفيت حمل اطلاعات فوقالعاده بالا دارند. به عبارت ديگر، عرض باند کافي را در اختيار شبکههاي فرعي ميگذارد كه امروزه، لاستيك و نشكن شدهاند.
به علاوه، با استفاده از آنها، آلودگي زيست محيطي، تشعشع و انتشار امواج و زيانهاي ناشي از آن وجود ندارد، آن هم به دليل اينکه به صورت کابل در زير زمين قرار ميگيرند و زيبايي شهر را متأثر نميکند و ... .
در بيست سال گذشته، شرکت مخابرات کشور براي بکبن شهري و بين شهري سرمايهگذاري هنگفتي انجام داده است، به همين خاطر ميطلبد که اپراتورهاي تلفن همراه، به گونهاي هدايت شوند که به طور بايستهاي از آن استفاده كنند و به علاوه، اشراف اپراتور ملي بر ديگر اپراتورها کاهش نيابد و پيامدهاي زيانبار جانبي نداشته باشد.
براي وضوح بيشتر موضوع بايد گفت، با وجود شبکه بکبن شهري قوي زيرزميني، گسترده و پرظرفيت، استفاده از دکلهاي بلند دو منظوره براي آنتن BTS و آنتن مايکرويو (که براي اتصال بين سايتهاي BTS به کار ميرود) غيرموجه است و به جاي آن، ميتوان آنتنهاي کوتاه و ظريف فقط براي BTS نصب و اتصال بين آنها را با استفاده از شبکه زيرزميني کابلهاي فيبر نوري، کابلهاي فلزي، سامانههاي دسترسي و ... تأمين كرد. به علت وجود شبکه گسترده زيرزميني كابلي، ميتوان انواع توپولوژيها و پشتيبانيها را براي خطوط انتقال بين سايتها در اختيار اپراتورها قرار داد.
با زيرساختهاي موجود در كشور، ديگر به دکلهاي مرتفع، با چندين تن فلز احتياج نيست، زيبايي شهر حفظ شده، تشعشع امواج فرکانس بالاي مايکرويو و اثرات زيانبار ناشي از آن نيز حذف و اکوسيستم محيط زيست حفظ ميشود و يونيزاسيون اطراف آنتنهاي مايکرويو، که ميتواند نقش کاتاليزوري در ترکيب آلايندههاي شهري مثل تهران را داشته باشد، ديگر وجود نخواهد داشت. طيف فرکانسي که سرمايه ملي است، به نفع نظام حفظ ميشود و در اختيار كشور باقي ميماند.
امروزه در دنيا، اين از الزامات است که اپراتورهاي شبکهساز، توسعه منطقي و سالم انجام دهند و در اينجا نيز بايد همان مشي ـ به جاي نصب سريع آنتنهاي مايکرويو که ويژه زمانهاي اضطرار و حوادث غيرمترقبه است و فناوري روز به شمار نميرود ـ دنبال شود. بديهي است بايد بر کار اپراتورها چه دولتي و چه خصوصي نظارت چندبعدي شود. براي مثال؛ با روش توسعه حاضر، اگر فرض کنيم براي به روزرساني تلفن همراه در تهران بزرگ، ده هزار سايت مايکرويو نياز باشد و آنتنهاي هر سايت تنها 4 متر مکعب هواي اطراف خود را يونيزه کنند (کاتاليزور ترکيب آلودگيها) 40 هزار متر مکعب هواي يونيزه بالاي سرمان داريم؛ آيا اين واقعا توجيهي دارد؟
به عنوان كارشناس فني تكنولوژيهاي جديد و استانداردهاي مخابرات در شركت زيرساخت، پيشنهاد مينمايم متوليان مخابرات، محيط زيست، شهرداري ، بهداشت و درمان، سازمانهاي نظامي و انتظامي و.... که هر کدام از جهتي نماينده پاسداري از وظايف سازماني خود به نفع منافع ملي هستند، به ويژه شهرداري تهران، که نماد انديشه فرابخشي براي آسايش شهروندي است، تدبيري بينديشند تا با وجود گزينههاي سالمتر، فنيتر و منطبق با آينده فناوري از اين اقدامات جلوگيري شود و اجازه ندهند شهرهاي كشور با شيوههاي زمخت، قديمي، پر دردسر و ناسالم زير پوشش شبكه تلفن همراه برود.
مخلص کلام اين که براي شهر تهران، ايجاد کمربند ايمني عاري از تشعشع امواج فرکانس بالاي مايکرويو، که بي دليل و با شتاب توسط اپراتورها و پيمانكار ارتباطات سيار گسترش مييابد، در شعاع صد کيلومتر از مرکز شهر و در شهرهاي ديگر به تناسب تراکم جمعيت و ضريب توسعه شهري بيست تا پنجاه کيلومتر، كمترين انتظار است. در فرهنگ ارتباطات امروز، كاربرد مايکرويو براي مراکز پر جمعيت، امري منسوخ شده است و خوشبختانه براي شبکه ما که امروز هيچگونه اضطراري وجود ندارد، لازم است آنچه را پيشتر نيز در اضطرارهاي كنترل بازار، ايجاد توازن عرضه و تقاضا، آماده نبودن شبكه كابل زيرزميني و مواردي از اين دست نصب شده است، ماندگار نشود و در فرايند بهينهسازي جمعآوري شود.
نسخه چاپي خبر
ارسال به دوستان
